In het sociale domein staat van alles te gebeuren. Het Rijk draagt taken voor ondersteuning en begeleiding van bewoners over naar de gemeente. De gemeente wordt verantwoordelijk voor alle jeugdzorg en er wordt een nieuwe wet ingevoerd op het gebied van werk en inkomen. Die nieuwe taken en veranderingen moeten een plek krijgen in de gemeentelijke organisatie.

Uitgangspunten zijn dat de Haarlemmer zelf verantwoordelijk is, dat er wordt gekeken naar wat iemand wèl kan en dat mensen elkaar kunnen helpen. De gemeente stimuleert deze zelfredzaamheid, bijvoorbeeld door een goede infrastructuur voor mantelzorg te organiseren, en biedt een professioneel vangnet voor Haarlemmers die het zelf (tijdelijk) niet redden.

De gemeente helpt Haarlemmers om zelf de regie over hun leven te houden en neemt ze de touwtjes niet langer uit handen. De gemeente faciliteert haar inwoners om het zelf te doen. In de relatie met de Haarlemmer ligt het accent op de mogelijkheden en niet langer op de beperkingen.

In de stad zie je regelmatig poster hangen van verschillende Haarlemmers. Zij zetten zich allen op hun eigen manier in voor de stad en haar bewoners. In Haarlem maken we met elkaar de stad; samen voor elkaar. Benieuwd naar hun verhalen? Lees ze hier

• Het verhaal van Margo
• Het verhaal van Anne
• Het verhaal van Arnoud
• Het verhaal van Jasmin
• Het verhaal van Meetingz

“Ík breng de wereld van ziek en gezond bij elkaar”

Anne Mreijen heeft het lifestyle-magazine 'Unlimited Magazine' opgericht. Een blad voor en door jong volwassenen (18+) met een chronische ziekte en/of lichamelijke beperking.

Anne heeft bij haar geboorte een hersenbloeding gehad. Daardoor heeft Anne altijd hoofdpijn. Een hoofdpijn die ondraaglijk kan worden als ze zich maar een beetje inspant. In 2010 is Anne door de Bart de Graaff foundation uitgeroepen tot Bikkel van het jaar. De foundation bood hiermee een startkapitaal om het magazine op te starten.

Brutaal magazine
Wat maakt Unlimited uniek? Anne: “Unlimited is het eerste blad dat zich op een andere manier richt op mij en nog eens 423.584 jongvolwassenen met een chronische ziekte en/of lichamelijke beperking. Een hip, scherp, komisch en brutaal magazine dat de werelden van ziek en gezond bij elkaar brengt.

 

Juiste toon
“De patiëntenblaadjes die ik las toen ik 18 werd sloten totaal niet aan bij de belevingswereld van een 18-jarige. Ik besloot om een lifestyle-magazine op te richten. Het gaat om een groep van ruim 400.000 personen waarmee wordt gecommuniceerd op een wijze die de groep echt aanspreekt. Omdat wij het zelf maken weten we wat er interessant is en welke toon we het blad moeten geven.”

Met hulp van anderen
Hoe doe je dat een magazine maken terwijl je, je nauwelijks kan inspannen. “Ik ben niet alleen. Inmiddels is er een grote groep jonge mensen uit mijn doelgroep die samen met mij de redactie van Unlimited Magazine vormt. We zijn al met zestig mensen. Die allemaal vanuit huis of bij ons op kantoor in Haarlem hun steentje bijdragen. Op het moment dat ik zelf niet in staat ben om te werken wordt het dus overgenomen door andere mensen.”

Via internet
“Ik probeer zelf drie ochtenden op kantoor te zijn. Dan ben ik niet de hele tijd actief aan het werk, maar in ieder geval ben ik er dan zodat er vragen gesteld kunnen worden. Verder kan er tegenwoordig door internet heel erg veel thuis. Dus ik denk dat ik er elke dag wel wat tijd aan kwijt ben. Mail beantwoorden, een tekst nakijken, nieuwe foto’s die binnen gekomen zijn en meer van dit soort dingen.”

Positief in het leven
“Wat mij drijft zijn de mensen! Ik vind het zo belangrijk dat mensen positief in het leven staan en bij hun eigen kracht proberen stil te staan. Sta stil bij wat je wel kunt in plaats van wat je niet kunt. Dat is zo belangrijk. Bij veel van de redactieleden zie je dat ze door dit werk heel erg gegroeid zijn. Ze zijn zekerder geworden. Daar wordt ik zo trots van.”

Unlimited Online
Vanaf half Mei is onze nieuwe website in de lucht. Unlimited Online gaat het heten. Hier kunnen mensen allerlei actuele onderwerpen voor de doelgroep vinden. Daarnaast gaan we eind Augustus naar de paralympics om live verslag te leggen van een aantal sporters. In de toekomst willen we ook evenementen organiseren en er zijn nog veel meer plannen! Via de website www.unlimitedmagazine.nl kan men een abonnement nemen of een donatie doen. Op die manier wordt Stichting Bikkel Anne die het magazine uitgeeft ondersteunt.

“Voetbal, in je eentje wordt het niks!”

Arnoud Willemstijn heeft een drukke praktijk als consultant op het gebied van businessdevelopment en marketing. Daarnaast coacht hij al ruim drie jaar een jongensteam bij voetbalvereniging DSS in Haarlem.

 “Het leuke van voetbal is: als team moet je het maken, in je eentje wordt het niks. Een team is een samenwerkingsverband en geen samenraapsel van losse individuen. Ik coach jongens C1 op de zaterdag. Hoe hoger het niveau is, hoe belangrijker het samenspel.”

Het team centraal
“Jongens in de C-categorie zijn 13, 14 jaar. De hormonen gieren door hun lijf. Ze zijn soms heel sociaal, soms heel egocentrisch. Ze kunnen keihard zijn tegen elkaar. Om dat te doorbreken stel ik het team centraal. Ik probeer ze in henzelf te laten geloven, ook als het tegen zit. Ook buiten het voetbal iets ondernemen helpt de teamgeest ontwikkelen. Vorig jaar hebben we met het hele team de grachtenloop gelopen.”

Positief coachen
“Ik probeer positief te coachen. Er moet een balans zijn tussen de waardering en de kritiek. Als het nodig is, coach ik ze één op één. Ik geef ze veel verantwoordelijkheid. We hebben met het team duidelijke regels opgesteld. Zoals iedereen moet op de training verschijnen; als je niet kan bel je netjes af. Ook op tijd komen is belangrijk, een wedstrijd begint bij de voorbespreking in de kleedkamer. De warming up wordt altijd gegeven door één van de jongens”

Een balletje meetrappen
“De jongens trainen twee keer per week. Regelmatig kom ik ook naar de training en trap een balletje mee.  De trainingen worden gegeven door twee vaders, ook vrijwilligers. Ik heb heel goed contact met ze en we maken samen een plan om ervoor te zorgen dat het team vooruit gaat. De jongens komen trouw naar de trainingen, ze zijn bereid om te werken aan hun sportieve prestaties.“

Zonder vrijwilligers geen voetbal
“Veel ouders betalen contributie en denken dat het daarmee gedaan is, maar een sportvereniging draait op vrijwilligers. Zonder vrijwilligers geen voetbal voor de jongens. Een paar jaar geleden hebben ze me gevraagd om dit team te coachen. Ik heb er echt lol in. Voetbalcoach ben je uit vrije wil, maar het is niet vrijblijvend. Natuurlijk, het kost tijd. Naast het contact met de jongens, heb je ook nog besprekingen met de jeugdleiding en hoort er een klein beetje administratie bij. Maar je krijgt er zoveel voor terug. Het is mooi om de jongens te zien groeien en te zien hoe ze als team iets bereiken.“

“Lekker kletsen, ik weet waar ze het over hebben”

Jasmin Schous (20) studeert rechten, is gids op de domtoren in Utrecht en begeleidt  bijeenkomsten voor broers en zussen van autistische kinderen in Haarlem.

Brusjes worden ze genoemd, de broers en zussen van autistische kinderen. Jasmin Schous is zelf een brusje. Toen de Stichting Thuiszorg Gehandicapten ruim tien jaar geleden begon met brusjesbijeenkomsten, moest zij er naar toe van haar ouders. Ze is blij dat haar ouders haar gestuurd hebben. Ze heeft er lotgenoten ontmoet met wie ze de frustraties, zorgen en hilarische momenten kon delen die het hebben van een autistisch broertje met zich meebrengt.  Inmiddels is ze volwassen, maar komt nog altijd bij de bijeenkomsten, nu als begeleidster.

In hetzelfde schuitje
“Brusjes willen vaak het perfecte kind zijn. Ze voelen zich verantwoordelijk. Ouders hebben hun handen vol aan het autistische broertje of zusje. Ze denken ‘laat ik me rustig houden dan hebben mijn ouders tenminste geen last van mij’.  Met klasgenoten kunnen ze er niet over praten, die hebben geen idee wat het betekent om een autistische broer of zus  te hebben. Op de bijeenkomsten zit iedereen in hetzelfde schuitje en gaat de aandacht even niet naar het autistische kind.”

Autischatten
“De bijeenkomsten zijn voor kinderen van 6 tot 16 jaar.twee keer per jaar in het voor- en najaar en altijd op fort Penningsveer. De kinderen kunnen daar lekker ravotten. Het is eigenlijk altijd lekker weer. We organiseren activiteiten aan de hand van een thema. Er is ook altijd minimaal één activiteit waarin het onderwerp autisme ook echt ter sprake komt. Bij het  thema sprookjes van 1001 nacht mochten de kinderen bij de ‘lamp van Alladín’ een wens doen voor hun autistisch brusje. De mooiste hebben we bewaard echte ‘autischatten’ zijn dat. Vorige keer was het thema Olympische spelen. Toen was er een onderdeel met een balspel waarbij het kind dat de bal kreeg wat kon vertellen over zijn autistische broer of zus.”

Cupcakes
“Ik ben gevraagd om activiteiten te organiseren voor de meiden van een jaar of 16. Die hebben toch vaak iets andere behoefte. Ze willen vooral lekker kletsen terwijl we bijvoorbeeld samen cupcakes bakken. Ik weet waar ze het over hebben. Als je in de pubertijd zit, ben je vaak onzeker en vind je het soms  moeilijk dat alle aandacht gaat naar het autistische kind. Dat heb ik zelf ook zo ervaren. Nu ben ik 20 en niet meer zo dramatisch. Ik kan het allemaal zelf oplossen. Terwijl Kaj, mijn autistische broertje van 18 nog altijd heel afhankelijk is van mijn ouders.”

De brusjesdagen zijn een initiatief van de Stichting thuiszorg gehandicapten Zuid en Midden Kennemerland  www.thuiszorg-gehandicapten.nl/ondersteuningsgroepen/vanbrusjes. Meer informatie voor brusjes is te vinden op www.brusjes.nl

“Met Meetingz brengen we de buurt in beweging”

van links naar rechts Jane Snelting, Irish Verwey, Naima Makhloufi.foto: Jurriaan Hoefsmit

Irish Verwey is psychologe en heeft in haar leven al veel leidinggevende posities gehad. Maar bovenal is ze een optimist die kansen ziet in de multiculturele samenleving.

In juni vorig jaar is Irish begonnen met Meetingz in de Ekamastraat in Schalkwijk. Een ontmoetingsplek die het talent in de buurt stimuleert. Irish: “Oorspronkelijk zijn deze ruimten garageboxen. Woningcorporatie Elan heeft ze vorig jaar verbouwd tot kleine studio’s voor laagdrempelige activiteiten. Ik ben eens een kijkje gaan nemen en me meteen aangemeld.”

 

Mogen we meedoen?
“De dag dat ik de sleutel kreeg, stond hier alleen nog een plastic tafel. Er kwamen meteen vijf kinderen kijken. Ze vroegen: ‘Juf, wat gaan we doen? Mogen we meedoen? Mogen we blijven slapen?’ Toen werd mij meteen duidelijk dat ze behoefte hadden aan iets in de buurt. De eerste drie maanden heb ik vooral voor de deur gezeten. Met iedereen een babbeltje gemaakt, de mensen beter leren kennen.

Leesclub
In deze wijk wonen tientallen nationaliteiten. Thuis wordt vaak de taal uit het land van herkomst gesproken. Kinderen hebben daarom al gauw een taalachterstand. Zo ontstond het idee voor de leesclub. Op woensdag vooral lekker lezen en op vrijdag komt er een orthopedagoog die met kinderen met een taalachterstand aan de slag gaat.”

Aanjager
“Meetingz dat ben ik niet alleen. Ik ben wel de aanjager. Er zijn meer mensen die de sleutel van deze ruimte hebben. Gerard, hier uit de buurt, is handig. Hij heeft me geholpen om het te schilderen en laminaat te leggen om hier een fijne ruimte te maken. Jane is een vrijwilligster die het foldermateriaal maakt en taalles geeft en Naima begeleidt de leesclub.

Assistent
Het is belangrijk dat de mensen in de buurt het gevoel hebben dat het ook hun ding is. Dat geldt ook voor de kinderen. Een paar zijn er al assistent-leesjuf geworden. Dat ging niet zo maar. Ze hebben een echte sollicitatiebrief geschreven. En toen moesten ze bij mij op gesprek komen. Twee zijn het geworden.”

Taalles
“Ik vind het heel belangrijk dat mensen met elkaar in contact komen, dat ze met elkaar praten in plaats van over elkaar. Er zijn hier vrouwen die al meer dan twintig jaar in Nederland wonen. Ze weten precies hoe alles heet wat er in de Vomar te koop is, maar zinnen vormen kunnen ze niet. Hoe kun je met elkaar communiceren als je elkaars taal niet spreekt? Daarom was taalles voor de moeders een logische volgende stap.

Contact
De vrouwen willen graag de taal leren. Taalles is een ding maar de vrouwen moeten het ook in praktijk kunnen brengen. Ik heb hier studentes die stage lopen, daar laat ik de vrouwen mee praten. Beide partijen leren hier heel veel van. Ze praten met elkaar over eten, over familie, over wat ze graag doen. Een van de vrouwen begon te huilen toen ze het over haar familie had, ze voelt zich hier zo eenzaam. Ze heeft ook over haar passie verteld, ze maakt zelf kleding. Tien minuten na de les kwam ze haar naaiwerk laten zien. Dat echte contact tussen mensen is zo waardevol.”

Meerstemmige verhalen
“Soms zie je dat moeders en kinderen uit elkaar groeien. Een kind van de leesclub is zo’n slim meisje. We kwamen laatst even bij haar thuis en ontmoetten de moeder die slecht Nederlands spreekt. Het kind leek zich even te schamen voor haar moeder. Toen is bij mij het idee geboren van meerstemmige verhalen. Kinderen die vertellen over hoe het bij hen op school gaat, moeders die vertellen over hun schooltijd en dan naar verzorgingshuis Schalkweide gaan om ouderen daar te laten vertellen over hoe het vroeger op school was. Die verhalen wil ik bundelen. Nog voor de zomer ligt er een boekje. Ik wil ze ook op muziek zetten. Voor het laatste zoek ik nog vrijwilligers. Zo wil ik zorgen voor verbinding ook al zijn de achtergronden nog zo verschillend.

‘Out of the box’
“Ach ik zie zoveel kansen. ‘Out of the box denken’? Ik ben in mijn leven uit alle boxen gekropen die er zijn. Maar heel bewust ben ik terug gegaan naar deze box in de wijk. Ik geloof in de kracht van kleinschaligheid. Ik ben aan het bouwen en de buurt moet meebouwen.

Kansen
Ik zoek nog financiering voor een fietsenproject met mijn buurman Cefak de fietsenmaker en een ander project met mijn buurman de kleermaker. We hebben een tuintjesproject, maar hebben nog mensen nodig om de tuinactiviteit te begeleiden. Ik ga het allemaal realiseren, want ik denk in kansen en laat me niet afschepen.”

Meetingz kan nog vrijwilligers gebruiken. Voor meer informatie stuur een mailtje naar ekamastraat19@gmail.com  of bel 06-13510798.

In Haarlem maken we de stad, samen met elkaar!

Alles over buuv

• Wie is BUUV?
• - Voor wie is BUUV?
• - Hoe werkt BUUV?
• - Huisregels van BUUV
• Nieuws
• BUUV dankzij
• In Haarlem Samen voor elkaar
• Professionele hulp nodig?
• Contact
• Help
• Disclaimer
• Privacy